RSSTë gjitha Hyrje në "Ngjarje & Lajm" Kategori

A Muslim Archipelago

Max L. Bruto

This book has been many years in the making, as the author explains in his Preface, though he wrote most of the actual text during his year as senior Research Fellow with the Center for Strategic Intelligence Research. The author was for many years Dean of the School of Intelligence Studies at the Joint Military Intelligence College. Even though it may appear that the book could have been written by any good historian or Southeast Asia regional specialist, this work is illuminated by the author’s more than three decades of service within the national Intelligence Community. His regional expertise often has been applied to special assessments for the Community. With a knowledge of Islam unparalleled among his peers and an unquenchable thirst for determining how the goals of this religion might play out in areas far from the focus of most policymakers’ current attention, the author has made the most of this opportunity to acquaint the Intelligence Community and a broader readership with a strategic appreciation of a region in the throes of reconciling secular and religious forces.
This publication has been approved for unrestricted distribution by the Office of Security Review, Department of Defense.


Bernhard Platzdasch

AS INDONESIA gears up for its elections next April, making sense of developments can be a challenge.
Take, për shembull, the latest election forecasts. In a recent opinion poll, the Indonesian Survey Institute named President Susilo Bambang Yudhoyono’s DemocratsParty (PD) as the leading contender with an approval rating of 16.8 per cent. The party was followed by Vice-President Jusuf Kalla’s Golkar Party with 15.9 per cent and Ms Megawati Sukarnoputri’s Indonesian Democratic Party-Struggle (PDI-P) me 14.2 per cent. But several surveys had earlier this year put PDI-P and
Golkar first and second, with PD taking third or fourth place. Another noteworthy difference in the latest survey is the meagre 4.9 per cent for the Islamist Justice and Welfare Party (PKS). Earlier surveys put the PKSshare a few points higher and the party has even claimed that it can achieve some 20 per cent of the total vote.
Without forgetting that the forecasts have limited credibility due to the large number of undecided voters, what conclusions can be drawn from the varying results of these surveys?
I parë, it is almost certain that no party will secure an outright victory, thus paving the way for yet anotherand again potentially brittlecoalition government. With no party gaining an absolute majority, contenders for the presidential elections in July
will need the endorsement of other parties. As for Dr Yudhoyono, he and Golkar will probably continue their partnership. But Ms Megawati has already made it clear that she is not willing to serve as vice-president. This means a coalition made up of Golkar
and the PDI-P is unlikely.

Muslim Americans Middle Class and Mostly Mainstream

Qendra stol Kërkimit

Muslims constitute a growing and increasingly important segment of American society.Yet there is surprisingly little quantitative research about the attitudes and opinions of thissegment of the public for two reasons. I parë, the U.S. Census is forbidden by law from askingquestions about religious belief and affiliation, dhe, as a result, we know very little about thebasic demographic characteristics of Muslim Americans. i dytë, Muslim Americans comprisesuch a small percentage of the U.S. population that general population surveys do not interview asufficient number of them to allow for meaningful analysis.This Pew Research Center study is therefore the first ever nationwide survey to attempt tomeasure rigorously the demographics, attitudes and experiences of Muslim Americans. It buildson surveys conducted in 2006 by the Pew Global Attitudes Project of Muslim minority publics inGreat Britain, Francë, Germany and Spain. The Muslim American survey also follows on Pew’sglobal surveys conducted over the past five years with more than 30,000 Muslims in 22 nationsaround the world since 2002.The methodological approach employed was the most comprehensive ever used to studyMuslim Americans. Nearly 60,000 respondents were interviewed to find a representative sampleof Muslims. Interviews were conducted in Arabic, Urdu and Farsi, as well as English. Subsamplesof the national poll were large enough to explore how various subgroups of thepopulationincluding recent immigrants, native-born converts, and selected ethnic groupsincluding those of Arab, Pakistani, and African American heritagediffer in their attitudesThe survey also contrasts the views of the Muslim population as a whole with those ofthe U.S. general population, and with the attitudes of Muslims all around the world, includingWestern Europe. Më në fund, findings from the survey make important contributions to the debateover the total size of the Muslim American population.The survey is a collaborative effort of a number of Pew Research Center projects,including the Pew Research Center for the People & the Press, the Pew Forum on Religion &Public Life and the Pew Hispanic Center. The project was overseen by Pew Research CenterPresident Andrew Kohut and Pew Forum on Religion & Public Life Director Luis Lugo. ThePew Research Center’s Director of Survey Research, Scott Keeter, served as project director forthe study, with the close assistance of Gregory Smith, Research Fellow at the Pew Forum. Manyother Pew researchers participated in the design, execution and analysis of the survey.

Towards Understanding Islam



Every religion of the world has been named either after its founder or after the community ornation in which it was born. për shembull, Christianity takes its name from its prophet JesusChrist; Buddhism from its founder, Gautama Buddha; Zoroastrianism from its founderZoroaster-, and Judaism, the religion of the Jews, from the name of the tribe Judah (of thecountry of Judea) where it originated. The same is true of all other religions except Islam, whichenjoys the unique distinction of having no such association with any particular person or peopleor country. Nor is it the product of any human mind. It is a universal religion and itsobjective is to create and cultivate in man the quality and attitude of Islam.Islam, in fact, is an attributive title. Anyone who possesses this attribute, whatever race,community, country or group he belongs to, is a Muslim. According to the Qur’an (the HolyBook of the Muslims), among every people and in all ages there have been good and righteouspeople who possessed this attributeand all of them were and are Muslims.IslamWhat Does it Mean?Islam is an Arabic word and connotes submission, surrender and obedience. As a religion,Islam stands for complete submission and obedience to Allah.1Everyone can see that we live in an orderly universe, where everything is assigned a place in agrand scheme. The moon, the stars and all the heavenly bodies are knit together in amagnificent system. They follow unalterable laws and make not even the slightest deviation fromtheir ordained courses. Në mënyrë të ngjashme, everything in the world, from the minute whirling electron tothe mighty nebulae, invariably follows its own laws. Matter, energy and lifeall obey their lawsand grow and change and live and die in accordance with those laws. Even in the human worldthe laws of nature are paramount. Man’s birth, growth and life are all regulated by a set ofbiological laws. He derives sustenance from nature in accordance with an unalterable law. Allthe organs of his body, from the smallest tissues to the heart and the brain, are governedby the laws prescribed for them. Shkurtimisht, ours is a law-governed universe and everything in it isfollowing the course that has been ordained for it.

Middle East Democracy Promotion Is Not a One-way Street

Marina Ottaway

The U.S. administration is under pressure to revive democracy promotion efforts in the Middle East,but momentum toward political reform has stalled in most of the region. Opposition parties are at lowebb, and governments are more firmly in control than ever. While new forms of activism, such as laborprotests and a growing volume of blogging critical of government and opposition parties have becomewidespread, they have yet to prove effective as means of influencing leaders to change long-standingpolicies.The last time a U.S. administration faced such unfavorable circumstances in advancing political reformswas over 30 years ago, when the Helsinki process was launched during the Cold War. That experiencetaught us that the United States needs to give reluctant interlocutors something they want if itexpects them to engage on issues they would rather not address. If Washington wants Arab countriesto discuss the universal democratic principles that should underpin their political systems, it needs to beprepared to discuss the universal principles that should underpin its own Middle East policies.


James Toth

For years, religious violence and terrorism in Middle Eastern countries such as Egypthave splashed across the headlines and surged across the screen, announcing yet anotherround of senseless death and destruction. While Arabists and Islamicists attemptto pick their way carefully through the ideological and intellectual minefields to makesense of what is happening, the wider public generally disregards their insights andinstead sticks to what it knows best: deeply ingrained prejudices and biases. Egjiptian,Arab, Muslim—all are painted in a very unfavorable light. Even in Egypt, manybystanders show the same sorry prejudices. In the end, people simply blame the brutalityon inexplicable backward religious ideas and then move on.Yet comprehending terrorism and violence in places such as Egypt by recourse toan unnuanced religious fundamentalism is generally acknowledged not only to begthe question of why these events actually happen, but also to lead to misunderstandingsand misperceptions, and perhaps even to exacerbating existing tensions.1 Mostscholars agree that such seemingly “irrational” social behavior instead needs to beplaced in its appropriate context to be properly understood, and hence made rational.Analyzing these actions, atëherë, involves situating this violence and destruction in theireconomic, politike, and ideological milieu as these have developed historically, forthis so-called Islamic terrorism does not merely arise, ex nihilo, out of a timeless void.What follows, atëherë, is one case study of one portion of the Islamic movement as itemerged principally in southern Egypt and as it was revealed through anthropologicalfieldwork conducted in one of this region’s major cities. This account takes a completelydifferent direction from that of stigmatizing this movement as a sordid collectionof terrorist organizations hell bent on the senseless destruction of Egypt and itsIslamic civilization.2 Because this view is somewhat at odds with the perceptions oflocal spectators, Egyptians in Cairo, and non–Egyptians inside and outside the country,I go to some length not only to discuss the movement itself but also to shed lighton why it might have received such negative publicity.

MB shkon Rural

Hossam Tammam

The May 2008 elections of the Muslim Brotherhood Guidance Bureau show that the grouphas undergone a major transformation. The Muslim Brotherhood used to be an urban group inits membership and style of management. Now its cultural patterns and loyalties are taking ona rural garb. As a result, the Muslim Brotherhood is losing the clarity of direction and methodit once had.Over the past few years, the Muslim Brotherhood has been infused with rural elements. Itstone is becoming more and more patriarchal, and its members are showing their superiors thekind of deference associated with countryside traditions. You hear them referring to their topofficials as theuncle hajj “, “the big hajj “, “our blessed one”, “the blessed man of ourcircle”, “the crown on our heads”, etc. Occasionally, they even kiss the hands and heads of thetop leaders. Not long ago, a Muslim Brotherhood parliamentarian kissed the hand of thesupreme guide in public.These patterns of behaviour are new to the Muslim Brotherhood, a group that emerged andoperated mostly in an urban context. The new ways of speech and behaviour, which I willrefer to as theruralisationof the Muslim Brotherhood, have affected every aspect of thegroup’s internal operations. In its recent elections, the Muslim Brotherhood maintained a tightlid of secrecy, offered the public contradictory information, and generally seemed to beoperating with little regard for established procedure.The Muslim Brotherhood Shura Council elections emphasised ritual over order. The mainconcern of the Brotherhood, throughout the recent elections, seemed to be with maintainingan aura of respect for the leadership and getting the rank-and- file to offer unquestioningloyalty to top officials.A system of secondary loyalties has emerged inside the Muslim Brotherhood, in nearindependence from all considerations of institutional work. Entire geographical areas, indeedentire governorates, are now viewed as political fiefdoms pertaining to one MuslimBrotherhood leader or another. Muslim Brotherhood members would refer to a certain city orgovernorate as being the turf of certain individuals.Duplicity, another trait of rural communities, is also rampant. Feigned allegiance is common,with members saying one thing in private and another in public. As is the custom in thecountryside, deference to authority is often coupled with resistance to change. As a result,you’d see members pretending to listen to their Muslim Brotherhood superiors while payinglittle or no attention to what they say. Many of the new ideas put forward by MuslimBrotherhood leaders have been ignored, or at least diluted and then discarded.When a Brotherhood member comes up with a new idea, the Muslim Brotherhood leadershipreacts as if that member spoke out of order. Self- criticism is increasingly being frowned uponand the dominant thinking within the Brotherhood is becoming traditionalist andunquestioning.The Muslim Brotherhood has been active in recruiting teachers and professors. But most ofthe new recruits are rural in their culture and understanding of public life. Despite theirscholarly pedigree, many of the academics that have joined the Brotherhood are parochial intheir understanding of the world. The Muslim Brotherhood has nearly 3,000 universityprofessors in its ranks, and few or any of those are endowed with the habit of critical thinking.They may be academics, but they are no visionaries.In the recent Muslim Brotherhood elections, five members of the group’s Shura Council wonseats in the Guidance Bureau. Most of those were either from rural areas or people with apronounced rural lifestyle. Four were from the countryside, including Saadeddin El-Husseinifrom Sharqiya, Mohamed Hamed from Mahala Al-Kobra, Saadeddin El-Katatni from Minya.Only one was from a metropolitan centre: Osama Nasr from Alexandria.Over the past decade or so, most of the newcomers to the Guidance Bureau were from thecountryside: Mahmoud Hussein from Assiut, Sabri Arafa El-Komi from Daqahliya, andMohamed Mursi from Sharqiya. Rural governorates, such as Assiut, Minya, Daqahliya andSharqiya, are now in control of much of the Muslim Brotherhood, especially middle-rankingposts, while Cairo and Alexandria have seen their status gradually erode. The Brotherhoodleadership is encouraging the trend, for rural people are less prone to challenging theirleaders.There was a time when the Muslim Brotherhood appealed mainly to an urban audience. Butsince the late 1980s things have changed. Due to the long-running confrontation with theregime, the Muslim Brotherhood has found it harder to recruit urban supporters. Gjithashtu, the lackof innovation in Muslim Brotherhood ways has turned off many city dwellers. Instead ofjoining the Muslim Brotherhood, the young and disgruntled, as well as those seeking spiritualsalvation, have joined the Salafi current or become followers of the country’s new breed ofwell- spoken televangelists. The fact that the Muslim Brotherhood has mostly abandonedreligious propagation in favour of politics may have accelerated this trend.What the Muslim Brotherhood has to offer is something that city dwellers don’t really need.The Muslim Brotherhood offers an alternative family, a cloning of the village communitywith its personalised support system. This is something that appeals best to new arrivals fromthe countryside, to people who miss the stability and comfort of a traditional community.The attraction of countryside people to the Muslim Brotherhood over the past two decadescoincided with the disintegration of the extended family and the weakening of communal ties.Moreover, the Westernisation of city life may have pushed many people with a ruralbackground into seeking a moral and social refuge in the Muslim Brotherhood.In universities, the Muslim Brotherhood attracts newcomers to the cities rather than originalcity dwellers. It is more successful in recruitment among students in Al-Azhar University thanin other universities, and more successful in rural governorates than in Cairo and Alexandria.Following the 1952 Revolution, Egypt as a whole underwent a wave of ruralisation. But eventhen, the Muslim Brotherhood focussed its recruitment on people with an urban lifestyle. Fiftyyears ago, the Muslim Brotherhood recruited mostly among the sons of governmentemployees, teachers, and generally the white-collared class. Egypt’s countryside was notwelcoming to the Muslim Brotherhood or its outlook. Now, the Muslim Brotherhood hasgone so conventional that it is gaining ground in the countryside.The Muslim Brotherhood can run effective campaigns and even win elections in many areasin Egypt’s countryside. Akoma, it is my belief that the countryside is affecting the MuslimBrotherhood more than the Muslim Brotherhood is affecting it.In Hassan El-Banna’s time, Muslim Brotherhood leaders were mostly urban in their ways:Hassan El-Hodeibi, Omar El-Telmesani, Hassan Ashmawi, Mounir Dallah, Abdel-QaderHelmi and Farid Abdel Khaleq. Even in the countryside, top Muslim Brotherhood memberswere known for their urban lifestyle: Mohamed Hamed Abul- Naser and Abbas Al-Sisi, forexample.By contrast, the new breed of Muslim Brotherhood leaders is rural in its ways. This goes evenfor Cairo-based Muslim Brotherhood leaders including Mohamed Mursi, Saad El-Katatni,Saad Al-Husseini and Sabri Arafa El-Komi. And the Muslim Brotherhood supreme guide,Mahdi Akef, is more rural in his leadership style than his predecessor, Maamoun Al-Hodeibi.

Islami politik po fiton terren

Michael Një. Gjatë

karakteristikat e rendit demokratik. Pranimi i tyre i zbuluar rishtazi i zgjedhjeve dhe i proceseve parlamentare rezulton jo vetëm nga një demokratizim gradual i regjimeve ishauthoritare që këto grupe kishin luftuar me mjete terroriste edhe në vendet e tyre të lindjes. Shembulli kryesor i këtij zhvillimi është Vëllazëria Myslimane e Egjiptit, e cila filloi si lëvizje e arritshme shoqërore dhe tani është bërë forca më e fuqishme e opozitës politike në Egjipt. E themeluar në vitet 1920, Vëllazëria Myslimane është organizata më e vjetër islamike e Arabworld sot. Duke ndjekur idetë e themeluesit të saj Al-Banna, ai synonte të kthehej në një gjendje "të vërtetëIslam", unë. për t’u rikthyer në mënyrën e jetës së xhematit të hershëm islam në kohën ePropetit, dhe për të krijuar një bashkësi të drejtësisë sociale. Ky vizion u shikua gjithnjë e më shumë si kundërpeshë ndaj modelit shoqëror perëndimor që u shënua nga sekularizimi, kalbje morale, andgreed. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Vëllazëria Myslimane madje themeloi një krah të fshehtë ushtarak, whoseactivities, megjithatë, u zbuluan, duke çuar në ekzekutimin e z. Al-Banna nga sekretet e Egjiptit

Në Hijen e Brothers

Omayma Abdel-Latif

Ne shtator 2007, Vëllazëria Myslimane në Egjipt lëshoi ​​draftin e parë të platformës së partisë politike. Ndër klauzolat e kritikuara shumë ishte ajo që mohonte gratë (dhe kopts) e drejta për të qenë kryetar shteti. “Detyrat dhe përgjegjësitë e marra nga kreu i shtetit, siç është komandimi i ushtrisë, janë në kundërshtim me rolet e pranueshme shoqërore për gratë,”Thuhet në draft. Në dokumentet e mëparshme të vëllazërimit nuk ka përmendur specifikisht pozicionin e gjendjes kryesore; më tepër, ata deklaruan se gratë ishin të lejuara të zinin të gjithë passexceptin për al-imama al-kubra, pozicioni i halifit, që është ekuivalenti i një kryetari të shtetit në kohërat moderne. Shumë ishin të befasuar që megjithë disa lëvizje përparimtare që Vëllazëria kishte bërë vitet e kaluara për të fuqizuar gratë, ajo përjashtoi të drejtën e grave për pozicionin e lartë të vendit. Megjithëse platforma ishte vetëm një draft i parë, Gratë me banon të Vëllazërisë Myslimane në zyrtarët e lartë të Egjiptit u ringjallën të moshuarit, por serioze, pyetje në lidhje me qëndrimin e lëvizjes islamike në vendin dhe rolin e "Motrave" brenda tyre. Vëllazëria më herët kishte marrë një pozicion të përparuar në lidhje me gratë, siç reflektohet në emërimin e saj të grave kandidate për zgjedhje parlamentare dhe komunale në 2000, 2005, dhe 2007, si dhe rritjet e grave të përfshira në aktivitetet politike të Vëllazërisë, siç janë protestat në rrugë dhe zgjedhjet. Megjithëse platforma i njeh gratë si politikëbërës kryesorë, u konsiderua një tërheqje nga pozicioni i përparuar i lëvizjes në disa platforma zgjedhore të hershme.

Partia Projekt Platforma e Vëllazërisë muslimane egjiptian

Nathan J. I nxirë nga dielli
Amr Hamzawy

Në fund të verës 2007, mes një parashikimi të madh nga elita qeverisëse e Egjiptit dhe lëvizjet opozitare, Vëllazëria Myslimane shpërndau draftin e parë të një platforme partie për një grup intelektualësh dhe analistësh. Platforma nuk do të shërbente si një dokument për një parti politike ekzistuese apo edhe një që do të themelohej: Vëllazëria mbetet pa njohje ligjore në sundimtarët e Egjiptit dhe Egjiptit dhe ligjet që ata kanë miratuar bëjnë që perspektiva e njohjes ligjore për një parti të themeluar Vëllazëria të duket e largët. Por udhëheqja e Vëllazërimit dëshironte qartë të sinjalizonte se çfarë lloj partie do të gjenin nëse lejohej ta bënte këtë.

Me qarkullimin e projekt-dokumentit, lëvizja hapi dyert e saj për diskutim dhe madje debat diskutues për idetë kryesore të platformës, kursi i mundshëm i rolit politik të Vëllazërisë, dhe e ardhmja e marrëdhënies së saj me forcat e tjera politike në vend.1 Në këtë punim, ne kërkojmë t'u përgjigjemi katër pyetjeve në lidhje me Vëllazërinë

platforma e partisë:

1. Cilat janë polemikat dhe ndarjet specifike të krijuara nga platforma?

2. Pse dhe si ka provuar platforma kaq përçarëse?

3. Nisur nga ndarjet që shkaktoi si dhe mjedisi politik i padurueshëm,

pse u hartua një platformë në këtë kohë?

4. Si do të zgjidhen këto polemika?

Ne gjithashtu ofrojmë disa vërejtje në lidhje me përvojën e Vëllazërisë

hartimi i një platforme partie dhe demonstrimi se si synimet e tij kanë qenë vetëm pjesërisht

Met. në fund të fundit, integrimi i Vëllazërisë Myslimane si një politike normale

aktori do të varet jo vetëm nga fjalët e lëvizjes, por edhe nga veprat

të një regjimi që duket gjithnjë e më armiqësor me rolin politik të Vëllazërisë.

Vëllazëria Myslimane në Belgjikë

Steve Merley,
Analist i Lartë

Vëllazëria Global myslimane ka qenë e pranishme në Evropë që nga ajo kohë 1960 kur SaidRamadan, nipi i Hassan Al-Banna, themeloi një xhami në Mynih.1 Që nga ajo kohë,Organizatat e vëllazërimit janë themeluar në pothuajse të gjitha vendet e BE-së, si dhe vendet jo-BE si Rusia dhe Turqia. Pavarësisht se veprojnë nën emra të tjerë, disa nga organizatat në vendet më të mëdha njihen si pjesë e Muslimanit Brotësia globale. Për shembull, Unioni i Organizatave Islame të Francës (UOIF) në përgjithësi konsiderohet si pjesë e Vëllazërisë Myslimane në Francë. Rrjeti është njëkohësisht i njohur në disa nga vendet më të vogla si Hollanda, ku një raport i fundit i FondacionitNEFA i detajuar veprimtaritë e Vëllazërisë Myslimane në atë vend.2Në Belgjikë Fqinjë është bërë gjithashtu një qendër e rëndësishme për Vëllazërinë Myslimane në Evropë. A 2002 raporti nga Komiteti i Inteligjencës i Parlamentit belg shpjegon se Vëllazëria vepron në Belgjikë:"Shërbimi i Sigurimit të Shtetit ka ndjekur aktivitetet e Vëllazërisë Ndërkombëtare Musulmane në Belgjikë që nga ajo kohë 1982. Ndërkombëtarja Myslimane e Bërxhirësisë ka pasur një strukturë klandestine përafërsisht 20 vjet. Identiteti i anëtarëve është sekret; ato veprojnë në diskrecionin më të madh. Ata kërkojnë të shkruajnë ideologjinë e tyre brenda bashkësisë islame të Belgjikës dhe ato veçanërisht përqendrohen tek të rinjtë e gjeneratës së dytë dhe të tretë emigrantë. Në Belgjikë si në vendet e tjera të Evropës, they try to take controlof the religious, social, and sports associations and establish themselves asprivileged interlocutors of the national authorities in order to manage Islamicaffairs. The Muslim Brotherhood assumes that the national authorities will bepressed more and more to select Muslim leaders for such management and,në këtë kontekst, they try to insert within the representative bodies, individualsinfluenced by their ideology.

The Muslim Brotherhood in Europe

T ju Brigi Marshall
Shumuliyyat al-islam (Islam as encompassing every aspect of life) is the first of twenty principles laid out by the
founder of the Muslim Brotherhood movement, Hassan al-Banna, to teach his followers the proper understanding
of Islam. Even though this principle, usually translated as the “comprehensive way of life,” still remains integral
to the teachings of the members of the Brotherhood, both in Egypt and in Europe, it is strangely enough
neither commented upon in scholarly references nor by the wider public. When the Federation of Islamic
Organizations in Europe (FIOE, representing the Muslim Brotherhood movement at the European level) presented the European Muslim Charter to the international press in January 2008, none pinpointed this “universal dimension” of their understanding of Islam despite the potential tensions or even incompatibilities, both political and
legal, that this concept might have on a discourse on integration and citizenship. What do the Muslim Brothers traditionally say about this concept and how do they justify their call for it? What are its constituents
and the scope of its application? Are there any significant modifications to the concept in attempting to contextualize it within a pluralist Europe?

Mobilizimi islamike

Ziad Munson

This article examines the emergence and growth of the Muslim Brotherhood inEgypt from the 1930s through the 1950s. It begins by outlining and empirically evaluatingpossible explanations for the organization’s growth based on (1) theories of politicalIslam and (2) the concept of political opportunity structure in social movementtheory. An extension of these approaches is suggested based on data from organizationaldocuments and declassiŽed U.S. State Department Žles from the period. Thesuccessful mobilization of the Muslim Brotherhood was possible because of the wayin which its Islamic message was tied to its organizational structure, activities, andstrategies and the everyday lives of Egyptians. The analysis suggests that ideas areintegrated into social movements in more ways than the concept of framing allows.It also expands our understanding of how organizations can arise in highly repressiveenvironments.

Mahmud Ezzat në një intervistë të plotë me Mansur Ahmed Al Jazeera's

Mahmoud Ezzat

Dr. Mahmoud Ezzat, Sekretari i Përgjithshëm i Vëllazërisë muslimane, in a comprehensive interview with Al Jazeera’s Ahmed Mansour ascertained that the Muslim Brotherhood’s elections for Chairman scheduled to be held in the upcoming period by members of the Guidance Bureau is open to everyone who wishes to submit his nomination papers as a candidate.

Në deklaratën e tij talk show u Hedood (Pa Kufi) e Al Jazeera-TV, Ezzat explained that nomination papers generally should not be used for the Muslim Brotherhood’s candidates but rather a complete list of the entire Brotherhood’s 100-member Shura Council is presented to elect the Brotherhood’s Chairman and Guidance Bureau. Ai mohoi se Udhëzues Përgjithshëm Vëllazëria në udhëheqjen e Këshillit Shura i Përgjithshëm nuk e lejon atë të lirisë për të punuar në e tij në marrjen e vendimin e tij përfundimtar. Ai gjithashtu zbuloi se Këshilli ka autoritetin për të mbajtur përgjegjës Kryetari për çdo dështim dhe në qoftë se lind nevoja të shkarkojë atë në çdo kohë.

Ai theksoi se lëvizja është gati të bëjë sakrificën e fundit, në mënyrë që praktikë parimin e Shura (këshillim) nga radhët e, vënë në dukje se Këshilli Shura do të zgjedhë Kryetarin dhe një udhëzim të ri Byrosë në vitin e ardhshëm.

Ai komentoi mbi mbulimin e medias e asaj që ka ndodhur në prapaskenë në byronë e udhëzues, duke përmendur se komiteti i cili përbëhej prej figurave kryesore të tilla si Dr. Essam el-Erian dhe një numër të anëtarëve të Byrosë udhëzimin përgjegjës për shtypjen deklaratë javore Kryetari i kundërshtuan Z.. Mehdi Akef e dëshirojnë një gjë e vogël ndryshim të opinionit. mandatit të parë të Akef do të përfundojë në janar 13, 2010 megjithatë ai e ka njoftuar më herët; ai do të vazhdojë të marrë një vendim nëse do të qëndrojnë në detyrë për një mandat të dytë si udhëzues të përgjithshëm i grupit.

Ai vazhdoi se Akef 81-vjeçar, ka informuar anëtarët e Byrosë udhëzimin më parë se ai synon të japë dorëheqjen dhe nuk do të shërbejnë për një mandat të dytë. Anëtarët e Byrosë reagoi menjëherë duke i kërkuar atij të qëndrojë në detyrë.

Në mesazhin e tij javor, Mehdi Akef turbull referuar qëllimet e tij të mos jetë në funksionim një mandat të dytë dhe falenderuar Vëllazërisë muslimane dhe anëtarët e Byrosë udhëzimin që ndahet me atë përgjegjësi sikur ka pasur për qëllim që ajo të jetë e tij fjalimin e lamtumirës. Të dielën, Tetor 17 media pretendoi se Kryetari i Vëllazëria kishte njoftuar dorëheqjen e tij; megjithatë Kryetari në mënyrë të përsëritur ka mohuar akuzat e medias, ku ai erdhi në zyrë ditën tjetër dhe u takua me anëtarët e. Ai më vonë lëshoi një deklaratë të zbuluar të vërtetën. pretendimet e mediave mbi mungesën e gatishmërisë së Byrosë udhëzues për të caktuar Dr. Essam el-Erian janë totalisht të rreme.

Dr. Mahmud Ezzat konstatuar se lëvizja është e kënaqur që të ofrojë një mundësi për të anëtarëve të ndajnë mendimet e tyre, duke theksuar se ai është një manifestim i energjisë që përputhen me madhësinë e saj të mëdha ekzistuese dhe rolin kryesor, që tregon se kryetari i Vëllazërisë muslimane është shumë i kënaqur për ta bërë këtë.

Ai theksoi se të gjitha çështjet të kthehen në Zyrën Udhëzues për vendimin përfundimtar, ku vendimet e saj janë të detyrueshme dhe të kënaqshme për të gjitha, pa marrë parasysh dallimet sipas mendimit.

“Unë nuk e nënvlerësojnë atë që ka ndodhur apo unë thjesht do të thonë se nuk ka krizë, në të njëjtën kohë, ne nuk duhet goditje gjërat jashtë kontekstit të saj, ne jemi të vendosur të zbatojnë parimin e Shura”, ai shtoi.

Kjo ishte diskutuar më parë në takimin e mëvonshëm i Byrosë udhëzimet që Këshilli Shura i grupit ka të drejtën vetëm për të zgjedhur anëtarësimin e Byrosë udhëzimet për çdo anëtar, ai e shpjegoi. Dr. Essam vetë ranë dakord se kjo nuk ishte e përshtatshme për të emëruar një anëtar të ri në Byronë udhëzim të afërmit që nga zgjedhjet ishte afër.

Ezzat deklaruar se episodi i është paraqitur Këshillit Shura me rekomandimin e zyrës udhëzime mes arrestime të shpeshta dhe arrestimet filluar nga sigurimit të shtetit. Ne përpiqemi shumë për të përfshirë të Këshillit Shura për të zgjedhur Kryetarin e ardhshme dhe anëtarët e Zyrës Udhëzimi. Ai pritet që e tërë çështja të zgjidhet, All-llahu është i gatshëm, para janar 13.

U vendos në këtë takim nga Kryetari dhe anëtarët e Byrosë udhëzimet MB për të dërguar një letër Këshillit Shura, duke theksuar se data për këto zgjedhje nuk do të jetë më vonë se gjashtë muaj. Ishte supozuar se procedura do të kryhet përpara ose gjatë zgjedhjeve në të cilat 5 anëtarët e rinj u zgjodhën në vitin e kaluar. Ai është një vendim i Këshillit Shura dhe nuk Udhëzimi MB Byroja. Si pasojë, Këshilli Shura e grupit të përgjithshëm në fund arriti vendim unanim e mbajtjes së zgjedhjeve sa më shpejt të jetë e mundur.

Ai theksoi se Vëllazëria Muslimane, me zbatimin e Shura është e organizuar nga rregulloret e brendshme. Rregulloret të cilat janë miratuar dhe të mbrojtura nga ligjet e Këshillit Shura dhe janë subjekt i ndryshimit. Duke u zhvilluar më të fundit amendament me një prej klauzolave të saj është kohëzgjatja e mandatit të një anëtari të Zyrës udhëzimi parashikon që një anëtar nuk duhet të shërbejë më shumë se dy mandate të njëpasnjëshme.

Disa anëtarë të Zyrës udhëzimi u akuzuan për aderimin e tyre të qëndrojë në post për shumë vite; Dr. Ezzat deklaruar se arrestimet e shpeshta të cilat nuk përjashtojnë ndonjë nga të Byrosë Ekzekutive na bëri për të modifikuar një tjetër artikull në Rregulloren e brendshme që ofron një anëtare e mbajnë anëtarësinë e tij edhe në qoftë se ai u arrestua. Mungesa e punës nderuar për të mirën e vendit të tyre dhe misionit sublime na çoi që të këmbëngulë për ta ruajtur anëtarësinë. Engineer Khayrat Al-Shater do të mbetet si nënkryetar i dytë i MB dhe Dr. Mohammed Ali Bishr një anëtar i Byrosë Ekzekutive MB. Pritet Bishr do të lëshohen muajin e ardhshëm.

Dr. Mahmud Ezzat tërësisht mohoi thashethemet në lidhje me konfliktet e brendshme brenda grupit të opozitës në lidhje me udhëheqjen, duke theksuar se mekanizmat, rregulloret dhe kushtet kanë hapur rrugën për të zgjedhur krerët e lëvizjes. Ai gjithashtu vuri në dukje se situata gjeografike e Egjiptit dhe peshë të konsiderueshme morale në botën muslimane justifikon nevojën për kryetar të egjiptian MB.

“Zyra Udhëzimet është duke eksploruar tendencë e përgjithshme e 100-anëtar i Këshillit të afërmit e Shura përsa i përket emërimit të një kandidati të përshtatshëm të drejtë për të marrë përgjegjësinë si kryetar”, tha ai.

“Është tepër e vështirë të parashikohet se kush do të jetë kryetari i ardhshëm, duke vënë në dukje se 5 minuta përpara emërimit Z.. Akef si askush nuk e dinte Kryetari, votat vetëm vendosi që do të jetë kreu i ri”, tha ai.

Dr. Mahmud Ezzat atribuar Raportet e dukshme nga mediat kontradiktore mbi pretendimet e tyre ndaj vërejtje për udhëheqësit e lartë Vëllazëria në mospërputhje të njëjtë të raporteve të medias mbi krerët e lartë që ndryshojnë nga gazeta në një tjetër.

Dr. Mahmud Ezzat hedhur dritë me shifra mbi kontrollet e sigurisë që çoi në arrestimin e disa 2696 anëtarët e grupit në 2007, 3674 në 2008 dhe 5022 në 2009. Kjo ka rezultuar në pamundësinë e Këshillit Shura-së për të zhvilluar takime dhe zgjedhjet e konkursit të.

Ai gjithashtu theksoi se Vëllazëria Muslimane është shumë e prirur për ruajtjen e sigurisë kombëtare të Egjiptit dhe e’ interes në arritjen e reformave paqësore në shoqëri. “Ne jemi të vetëdijshëm se takimet e Zyrës udhëzimet janë mbikëqyrur nga të sigurisë edhe pse ne synojmë vetëm për të ushtruar demokracinë. Në të vërtetë, ne nuk duam që të provokojë armiqësi dhe armiqësi ndaj të tjerëve”.

Ai theksoi gjithashtu dallimet brenda organizatës nuk janë të motivuar nga urrejtja apo dallime personale që temperaments mirë i inkurajuar nga mësimet sublime të Islamit na nxitin për të tolerojë ndryshimin e mendimeve. Ai shtoi se historia ka provuar se lëvizja e Vëllazërisë muslimane ka hasur shumë rrethana më të vështira sesa e krizës ekzistuese.

Mediat e ka projektuar një imazh negativ të Vëllazërisë Muslimane ku ata mbështetur në hetimet SSI për informacion. Është e domosdoshme që gazetarët të marrin fakte nga burimet origjinale nëse janë që të ketë një lloj kredibiliteti. Në fakt gjyqësor ka të pavlefshme të gjitha akuzat e raportuar në hetimin e shtetit, tha ai.

Dr. Mahmud Ezzat ishte optimist se kriza e tanishme politike do të kalojë duke pohuar se ngjarjet do të provojë se Vëllazëria myslimane me të gjitha mënyrat e saj fisnik, objektivitet, dhe ushtrimin e demokracisë do të ndriçoj përmes ngjyrave me flying.

Published on Ikhwanweb